Í dag er konudagurinn og þá langar mig að nota tækifærið og fjalla um Jesú og konurnar í guðspjöllunum. Mig langar að fjalla um þriðju vaktina og Guðsríki. Mig langar að fjalla um samhljómin í samskiptum Jesú við konurnar í guðspjöllunum.
Fyrsta konan sem kemur upp í hugann er auðvitað María móðir Jesú, ég hugsa um fyrsta kraftaverkið sem Jesús framkvæmdi. Hann var þá staddur í brúðkaupsveislu í Kana í Galíleu ásamt móður sinni og þegar veislan stendur sem hæst kemur í ljós að allt vín er búið. María heyrir þjónanna hvíslast á um málið og hún veit sem er að það er leiðinlegt að verða uppiskroppa með veitingar í góðri veislu og það gæti hæglega varpað skugga á gleði brúðhjónanna. Svo hún talar við Jesú og biður hann um að gera eitthvað en fyrstu viðbrögð hans eru að veitingar í veislu sé nú kannski ekki forgangsverkefni í uppbyggingu Guðsríkis á jörðu. Það virðist hins vegar vera umhyggja móður hans fyrir fólkinu sem fær hann til að skipta um skoðun og opinbera guðdóminn í fyrsta sinn í kraftaverkinu þar sem hann breytir vatni í vín.
Önnur konan sem kemur upp í hugann og segir frá í sama guðspjalli er samverska konan við brunninn. Jesús sest á heitasta tíma dagsins við brunninn, þreyttur og þyrstur eftir langa göngu og þar biður hann konuna um að gefa sér að drekka en hún var þar ein að sækja vatn um hádegisbil. Þau eiga síðan langt samtal þar sem kemur í ljós að hann skynjar erfiðar félagslegar aðstæður hennar en í lok samtalsins þar sem hann er búinn að slökkva þorstann og drekka úr sömu krús og hún sem henni finnst merkilegt af því að hann var gyðingur og hún samverji, gerist það að hann opinberar henni guðdóminn.
Þriðja og fjórða konan sem koma upp í hugann eru systurnar Marta og María í Betaníu, til þeirra kemur Jesús og þiggur húsaskjól og mat, þær eiga báðar samtöl við Jesú á fleiri en einum stað í guðspjöllunum. Fræg er frásögnin af því þegar fýkur í Mörtu þegar hún sér systur sína setjast við fætur Jesú til að hlýða á hann eins og karlmennirnir á meðan hún stritar ein í eldhúsinu. Þá ávarpar Jesús gremju Mörtu og líka þreytu hennar en undirstrikar um leið að það sé nauðsynlegt fyrir manneskju sem er alltaf að gefa af sér að nærast andlega líkt María systir hennar gerir í frásögninni. Marta þurfti líka á því að halda eins og við þurfum öll en skylduræknin tók yfir og hún gleymdi að hlúa að sjálfri sér. Þetta er kunnuglegt stef allra kvenna á þriðju vaktinni, ekki satt?
Fimmta konan sem síðan kemur upp í hugann er konan í húsi Símonar líkþráa sem hafði alabastursbuðk með dýrum smyrslum með sér en Jesús sat þarna að borðum í húsinu og kona braut buðkinn og hellti yfir höfuð honum. Fólk varð hneykslað að hún væri að sóa þessum dýrindis smyrslum en Jesús var þakklátur fyrir umhyggju hennar, stóð með henni og sagði, “hún gerði það sem í hennar valdi stóð. Hún hefur fyrir fram smurt líkama minn til greftrunar. Sannlega segi ég ykkur: Hvar sem fagnaðarerindið verður flutt um heim allan, mun og getið verða þess sem hún gerði og hennar minnst.“
Að lokum eru það konurnar sem komu fyrstar að gröf Jesú á páskadagsmorgni. Það sem knúði þær áfram var auðvitað ástin og sorgin og þörfin fyrir að búa betur um líkama hans, smyrja hann ilmsmyrslum eins gert var og færa í falleg líkklæði, þær voru knúnar áfram af umhyggju. Og hvað gerist? Jú þær eru fyrsti vitni að upprisunni, að opinberun guðdómsins eins og hann gerist stærstur og mestur, þegar lífið rís upp og dauðinn er sigraður.
Hvað eiga þessar sögur,þessi samskipti Jesú við konurnar sameiginlegt? Jú að hann þiggur umhyggju þeirra og um leið opinberast guðdómurinn þeim. Þessu til samanburðar er mjög merkilegt til þess að hugsa að þegar fólk kemur til Jesú í guðspjöllunum til að fá hann annað hvort með góðu eða illu til að segja sér hver hann er þá gefur hann sjaldnast svör lík þeim sem hann gefur þessum konum. Hann kannar alltaf fyrst hvað býr að baki spurningunum, hvort það er löngun til að fylgja honum eða klekkja á honum, til að gera lífinu og náunganum gagn eða skara eld að eigin köku og síðan svarar hann þannig að það fer eftir ásetningi spyrjandans hvort hann skilur í raun svarið og heyrir sannleikann.
Það er sammerkt með samtölum Jesú við konurnar að þar opinberar hann guðdóminn með afgerandi skýrum hætti og ég held að það sé vegna þess að þær eru allar á þriðju vaktinni, því þar er auðvitað lagður grunnurinn að Guðsríki. Já þið heyrðuð rétt, það er á þriðju vaktinni sem grunnurinn er lagður að Guðsríki á jörðu. Á þriðju vaktinni er hugað að ræktun tengsla, þar er hlúð að félagstengslum barnsins og samskiptum þess við vini og skólafélaga. Á þriðju vaktinni er hlúð að ömmum og öfum, frænkum og frændum í elli og vanheilsu. Á þriðju vaktinni eru gjafir keyptar og þeim pakkað inn og þeim komið í réttar hendur á réttum tíma til að gleðja á stórum sem smáum tímamótum, af því að það eru skilaboð um að þiggjandinn sé manni ofarlega í huga. Á þriðju vaktinni eru afmæli skipulögð og fólk kallað saman af því að það þarf að nýta slíkar stundir til að hittast og rækta tengslin. Á þriðju vaktinni er börnunum fylgt eftir í námi og tómstundum svo þau nái að höndla það sem þeim er ætlað að gera og upplifi sig örugg. Á þriðju vaktinni er hjónabandið skoðað og því velt upp sem þarf að ræða og laga. Þriðja vaktin er því bæði hugræn byrði en einnig líkamleg og einhverra hluta vegna hefur hún fallið konum í skaut í gegnum aldirnar, hver sem ástæða þess er. Ég held að það sé einmitt mjög mikilvægt að einfalda ekki ástæðurnar. Það vinnur gegn því að breyting verði á ef karlar halda áfram að hugsa og segja “æ konur eru bara betri í þessu” eða “ þær vilja gera þetta” eða “hún er bara búin að þessu áður en ég veit af.”
Það er nefnilega hagur allra kynja að þriðju vaktinni sé deilt vegna þess að í fyrsta lagi að það er í henni sem grunnurinn að heimsfriði er lagður og líkamlegri og andlegri heilsu uppvaxandi kynslóða. Það er með því að hlúa að öryggi barna, ekki síst sjálfsöryggi og tengslum innan fjölskyldna og við nærsamfélagið sem að líkurnar á því að skaddað fólk vaxi upp og taki vondar ákvarðanir minnka til muna. Þriðja vaktin er í raun alltaf að vinna að skaðaminnkandi úrræðum og spara heilbrigðiskerfinu umtalsverðar fjárhæðir, þannig er þriðja vaktin að hlúa líka að ríkiskassanum.
Kirkjan er oss kristnum móðir enda er hún stanslaust á þriðju vaktinni, hún er að hlúa að andlegri heilsu kynslóðanna, byggja brýr milli fólks, rjúfa einsemd, opna á tilfinningar og virkja kærleikann sem rennur um árfarveg samfélagsins. Það eru svik við alla ef aðeins konur vinna á akri þriðju vaktarinnar, þær verða bugaðar af álagi og karlmenn einmana af tengslaleysi, það er nefnilega ekki það sama að vera í stórum vinahópi sem gerir sér glaðan dag endrum og sinnum eða vera virkur þátttakandi í því að rækta bæði kjarnafjölskylduna sem og stórfjölskylduna. Þetta er mikilvægasta lýðheilsumál alheimsins, þetta er besta leiðin til að koma í veg fyrir að týndar sálir vaxi upp í valdagræðgi haldi í stríð og að konur og börn séu beitt ofbeldi inn á eigin heimilum. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir koma að því að rækta upp Guðsríki já þar sem mennirnir sá og Guð gefur vöxtinn og sanngirni og réttlæti verða í raun og sanni almenn lífsgæði.